• ZZC’20 zat. 3 – Sportclub Rekken zat. 2 3-3 (2-1)

    1-1: Wouter
    2-1: Barink
    3-1: Beeftink

    Zes punten uit twee wedstrijden, een ongekende weelde voor het Bierteam. Tegen Rekken hebben we deze goede serie cijfermatig gezien niet een passend vervolg kunnen geven, maar de meeste aanwezigen waren het er wel over eens dat een puntendeling voor de oranjehemden wel terecht was.

    Na een degelijke warming-up, waar drie van onze vijf ballen op de camping van de familie Hof eindigden, mochten we om 12 uur aftrappen tegen een voor mij nog onbekende tegenstander. Nog niet eerder in mijn loopbaan, die inmiddels toch al ruim 30 seizoenen duurt, mocht ik aantreden tegen de groenhemden uit Rekken. Er werd begonnen in de volgende opstelling:
    Nip, Robbin, Luimes, Vos, Hennie, Thom, Buffel, Wouter, Beeftink, Barink & Siemen. Flap, Twan, Maarten en Ajjan zouden op een later moment ook nog het strijdtoneel betreden, terwijl Stefan langs de lijn aan het hollen was om de vlag in de lucht te steken.

    Eerlijk is eerlijk, het eerste kwartier hadden wij bar weinig te vertellen. Rekken nam het initiatief en combineerde er lekker op los. Inschuivende verdedigers, middenvelders die aan het rouleren waren.. we kwamen er niet aan te pas.
    Dit zorgde voor een terechte achterstand. Rekken zette de aanval op over hun linkerkant, waarbij de bal laag en strak voor het doel werd neergelegd. Een korte schermutseling om de bal volgde, waarop het voor één van hen een koud kunstje was om de bal laag in de hoek te schuiven: 0-1.
    Het was na deze tegengoal dat wij wel wat beter in de wedstrijd kwamen, en hoe anders dan op een faire manier er gewoon wat feller op te knappen. Duels werden wat meer gewonnen en Rekken werd ook gelijk minder gevaarlijk.
    Toch kwam de 1-1 wel uit de lucht vallen. We versierden een vrije trap op zo’n 20 meter van het doel en Wouter ging achter de bal staan. De bal ging over de muur, keeper aan de grond genageld en juichen maar: 1-1.
    Nog géén 5 minuten daarna en de wedstrijd stond op z’n kop. Na een goede combinatie op het middenveld werd Beeftink op rechts de diepte in gestuurd. Onze Beef gaf het leder mooi voor en good-old Paultje Barink volleyde de bal erin: 2-1.
    Nu wilde Paultje sowieso graag in het verslag worden genoemd, dus bij deze ballon! Zeker voor jouw doen heb je de nodige meters gemaakt en heb je zelfs een keer meeverdedigd op onze eigen helft! Waar stukje gegenpressing van Schmidt al niet goed voor is..
    In het vervolg van de eerste helft hadden wij de zaakjes goed voor mekaar. De intentie om er voetballend doorheen te komen kwam regelmatig terug, met een verzorgde opbouw van achteruit richting het middenveld. Kansen gaven we niet weg, waarbij Beeftink in een één-op-één helaas vergat om de 3-1 op het denkbeeldige scorebord te krijgen.

    In de rust werd Vos bedankt voor bewezen diensten, hij ging het 7e versterken. Luimes kon helaas ook niet verder, dus we moesten de boel wat omzetten.

    Dat leek in het begin van de tweede helft ons géén kwaad te doen. Een van richting veranderd schot van Beeftink liet ons zelfs voor de 3e keer juichen: 3-1. Hier was ook weer een prima aanval van achteruit aan vooraf gegaan.
    Rekken besloot om een soort alles of niets te gaan spelen en had hiervoor nog een aardige stormram achter de hand. De groenen zetten vol druk op onze verdediging en wij kwamen er lastig meer uit. Stefan was nog zo scherp om de vermeende 3-2 af te vlaggen, maar binnen 5 minuten lag de bal toch twee keer bij mij in het netje. De 3-2 viel doordat de genoemde spits de bal in een korte draai, maar toch wel onverwachts, richting mijn doel werkte. Keeperstrainer Arend zei vroeger altijd, als je de bal aanraakt kun je ‘m ook hebben. Ik raakte de bal dus aan, maar helaas niet voldoende om ‘m uit het doel te ranselen. De 3-3 viel uit een vrije trap, de rebound was een prooi voor een Rekkenaar waardoor het weer gelijkstond. Uiteraard probeerde ik Hennie hiervan de schuld te geven, maar dat arme jong stond keurig in de muur dus ging dit niet op.
    ’s Avonds al analyserend over deze 90 minuten kwamen Ajjan en ik erachter dat we toch ouder worden: het koppie wil nog wel, maar het lichaam laat ons soms in de steek..
    In het resterende deel van de wedstrijd, vast een minuutje of 20, is het eigenlijk een wonder dat er niet meer gescoord werd. Zowel ZZC’20 als Rekken kreeg drie a vier echt goede mogelijkheden om te scoren, maar dit gebeurde dus niet. Zo noteer ik voor ZZC’20 een rebound van Arjan, een gekraakt schot van Flap en een rebound van Buffel die helaas allen géén doel troffen. Gelukkig voor ons, lukte het Twents/Achterhoekse voetbalkanon van Rekken het niet nogmaals om te scoren, ondanks drie goede kansen.

    Uiteindelijk floot onze verenigingsscheidsrechter voor de laatste maal, twee teams met één punt achterlatend. Als je met twee goals verschil voorstaat, is het natuurlijk zonde dat we de overwinning niet over de streep konden trekken. Eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat een puntje voor Rekken ook wel verdiend was gezien het veldspel.
    Al met al een leuke pot voetbal, tegen een prima tegenstander, waarbij wij ook regelmatig hebben laten zien echt voetbal op de mat te kunnen leggen!

    Volgende week zaterdag 10 oktober mogen we naar Winterswijk, aanvang 15.15 uur!