• Luchtmacht ZZC’20 zat. 3 is jeugdig Trias te machtig

    ZZC’20 zat. 3 – FC Trias zat. 2 7-3 (3-1)
    1-0 Beeftink
    2-1 Ajjan
    3-1 Robbin
    4-1 Ajjan
    5-2 Roel
    6-2 Robbin
    7-3 Eigen goal Trias

    De toeschouwers die de moeite hadden genomen om op zaterdag 19 september naar Sportpark de Pluimerskamp te komen om het derde zaterdag elftal te aanschouwen, kregen waar voor hun geld. Spektakel is er eigenlijk altijd wel bij wedstrijden van ons ‘bierteam’, maar zoveel doelpunten zien wij echter ook zelden. Tegen een jonge, onbekende tegenstander, wonnen de oranjehemden uiteindelijk verdiend met 7-3. Zo makkelijk als de uitslag doet vermoeden, ging het echter niet.

    Het was een bijzondere dag, met veel gemengde gevoelens. De eerste officiële wedstrijd sinds maart van dit jaar, onze eerste officiële wedstrijd onder de naam van onze nieuwe club en natuurlijk onze eerste wedstrijd sinds het overlijden van Sven B. Na een indrukwekkende minuut stilte (FC Trias dank!) werd er begonnen in de volgende opstelling:
    HJ, Maarten, Roel ©, DJ, Robbin, Thom, Buffel, Wouter, Beeftink, Barink & Ajjan. Op het bankje namen Bert, Siemen, Dirk & Nip plaats en Stefan hanteert dit seizoen de vlag! Onze nieuwe aankopen Jaapie Horstman & Jacob Vos ontbraken helaas nog..

    We begonnen de wedstrijd prima en stonden binnen de kortste keren al voor. En dit was gelijk een goal om je vingers bij af te likken. Onze kapstok Paultje Barink werd ingespeeld, kaatste direct op Buffel die vervolgens een prima dieptebal gaf op Beeftink. Een één-op-één met de keeper was in het verleden vaak géén reden tot juichen, nu wist onze Beef de keeper echter met een bekeken? rolletje te verschalken.
    Binnen de kortste keren trokken de Winterswijkers de stand echter al gelijk. Na balverlies in de opbouw kwam de linksbuiten oog-in-oog met HJ te staan en hij verschalkte hem met een strakke schuiver in de rechter benedenhoek.
    In de tien minuten na de gelijkmaker hadden we het moeilijk. Trias combineerde goed, en met name hun middenvelders en aanvallers bezorgden ons handenvol werk. Het was mede aan goed verdedigen en HJ te danken dat we niet achter kwamen.
    Waar Trias het in aanvallend opzicht goed voor mekaar leek te hebben, kon dat niet gezegd worden van de defensie. Gestuntel achterin tussen keeper & verdedigers werd door Ajjan op waarde geschat, hij ontfutselde de laatste man de bal en schoot de bal binnen in de korte hoek: 2-1.
    Na deze 2-1 was het voor de jongeren tijd om kennis te maken met onze luchtmacht. Een corner van Paultje werd door velen gemist en gelukkig stond Robbin op de juiste plek om de 3-1 binnen te lopen.

    Rust. Dit werd door Trias aangegrepen om maar weer eens van systeem te wisselen. 442, 433 werd nu 343. Ondertussen waren onze gasten al veel meer bezig met de papa’s van ZZC’20 en de scheidsrechter, in plaats van hun eigen spel.
    Zoals reeds aangekondigd, hadden onze gasten in de eerste helft al kennis gemaakt met onze luchtmacht. Normaal als ik CIV5 speel, dan regel ik wat luchtafweergeschut om de tegenstander af te schrikken. Dat idee kwam blijkbaar bij Trias niet op. Want zowel de 4-1 (goal met z’n van rug van Ajjan na kopbal Robbin), 5-2 (frommel goal door de lange stelten van Roel) en de 6-2 (kopbal Robbin) vielen allemaal uit hoekschoppen die lekker voor de pot werden geslingerd door Buffel & Wouter.
    Tussen onze reeks doelpunten, viel echter de mooiste goal van de middag bij HJ in het netje. Rechtsback Dirk liet zich verrassen door een plotseling? opstuitende bal. Dezelfde linksbuiten die ook de 1-1 liet aantekenen, wist wel raad met dit buitenkansje. Vanuit een lastige hoek schoot hij de bal heerlijk in de verre kruising en tekende hiermee voor de 4-2. Nadat ook Trias later nog een keer uit een voorzet wist te scoren, leek dit de eindstand te worden.
    Het slotakkoord was echter weer voor ZZC’20, of eigenlijk voor Trias. De blauwhemden bleven zich opwinden over vooral ons niveau en dat van de scheidsrechter. In een gesprek met hun aanvoerder sprak ik bemoedigende woorden, hoe het kwam dat ze beter waren en toch dik achter stonden. De beste vent dacht mij aardig van weerwoord te voorzien, tot de blessuretijd aanbrak. Invaller Siemen besloot eens door te jagen op een terugspeelbal. De keeper wilde de bal weg wegwerken, hij schoot echter vol tegen de rug van hun laatste man en de bal belandde voor de laatste maal tegen de touwen: eindstand 7-3. Een uitslag die later dit weekend ook nog eens zou worden bereikt, maar dit terzijde.

    Kortom; een keurige overwinning op karakter tegen een, voetballend gezien, betere tegenstander. Echter worden de punten niet verdiend puur op basis van het veldspel, dus konden wij de eerste verdiende punten bijschreven. Dit resulteerde gelijk in de koppositie, en uiteraard werd dit uitbundig gevierd met wat versnaperingen in de kleedkamer en later in de kantine.

    Op zaterdag 26 september zijn wij om 15.30 uur te bewonderen op sportpark de Bijenkamp in Eibergen waar wij aantreden tegen de plaatselijke FC!