• In Memoriam Freek Groot Nibbelink

    Verdrietig en verslagen hebben we het bericht ontvangen dat ons lid Freek Groot Nibbelink is overleden.  Na een lange periode van afnemende gezondheid ging hij de laatste week snel achteruit. Hij is aan het begin van de avond van zaterdag 13 juli rustig ingeslapen in het bijzijn van zijn familie. Hij was enkele dagen daarvoor 69 jaar geworden.

    Het overlijden van Freek betekent een groot verlies voor zijn familie en vrienden, en treft ook de vereniging ZZC’20.  Freek was binnen onze vereniging geliefd bij jong en oud. Zijn typerende humor zullen we nooit vergeten.

    Freek was in zijn jeugd een fanatiek en gemotiveerd voetballer bij Zelos. Eens meldde hij zich tijdens een wedstrijd bij zijn trainer omdat hij uit het veld was gestuurd. Zijn trainer vroeg hem wat er was gebeurd. Freek vertelde dat hij de scheidsrechter zijn bril had gegeven:  “hij heeft hem harder nodig dan ik”.

    De vier gebroeders Groot Nibbelink hebben zelfs enkele wedstrijden samen in het eerste gevoetbald. Een unicum, waar vader Groot Nibbelink trots op was.

    Freek zat eerst in het jeugdbestuur en werd later toegevoegd bestuurslid. Later werd hij penningmeester. “De beste penningmeester ooit”, zei Freek daar zelf over met een knipoog. Freek was de vereniging enorm toegewijd.

    Hij heeft daarna een tijd in de redactie van de Treffer gezeten. De toelatingseisen werden aangescherpt: je moest kunnen kaarten en Jägermeister kunnen drinken, anders kon je niet aansluiten bij de redactie. In de tijd dat Freek in Varsseveld woonde, pakten de redactieleden van toen de kaartclub weer op en bezochten Freek daar regelmatig. Iedereen nam dan wat lekkers mee. 

    Daarna volgden vele jaren als jeugdtrainer. Veel teams heeft hij naar een hoger niveau getild, van de D-pupillen tot de A-junioren. O.a. met de A-junioren wist hij het kampioenschap te behalen. Daarna eerst schnitzel eten in de kantine om een bodem te leggen en dan met de bus naar de Radstake, waar Freek de hele avond voorop liep in de polonaise.

    Freek werd door velen op handen gedragen. Als geen ander wist hij de jeugd te bereiken.  Tot voor kort was hij zoveel mogelijk aanwezig bij wedstrijden op onze sportvelden. Na zijn verhuizing van Varsseveld naar de Zonnekamp kon hij weer zelf met zijn scootmobiel komen, maar dat hij inleverde op zijn gezondheid konden we allemaal zien. Tot het laatste moment optimistisch, sprak hij met iedereen en wist hij altijd een glimlach op ieders gezicht te brengen.

    Dag Freek, rust zacht. We gaan je missen.